Instytut Filologii Polskiej

Roz. Textu

Nasze wydawnictwa ciągłe i seryjne

  • Almanach Historycznoliteracki
  • Dydaktyka Literatury
  • Edukacja Humanistyczna". Kwartalnik
  • Edukacja Humanistyczna". Rocznik naukowo-dydaktyczny
  • Fantastyczność i cudowność
  • Filologia Polska
  • Prace Edytorskie
  • Pro Libris. Lubuskie Pismo Literacko-Kulturalne
  • Studia i Materiały. Filologia Polska
  • Studia o języku i stylu artystycznym
  • Zielonogórskie seminaria polonistyczne
  • Historia Literatury Pogranicza
  • Scripta Humana

w roku 1998 do istnienia powołano "Almanach Historycznoliteracki", pismo będące forum zwłaszcza dla badaczy skupionych w Stowarzyszeniu Przyjaciół Literatury w Zielonej Górze. Do tej pory ukazały się dwa tomy studiów, pierwszy pod redakcją M. Januszewicz, drugi - L. Libery i R. Sztybera. Zawartość debiutanckiego zeszytu koncentruje się wokół refleksji nad dorobkiem licznej grupy twórców literatury polskiej, dawniejszej, jak i tej bardziej współczesnej (M. Białoszewski, J. Brzechwa, W. Dembołęcki, G. Herling-Grudziński, K. Koźmian, D. Magnuszewski, B. Prus, J. Słowacki, J. Tuwim, S. Żeromski). W odrębnym miejscu należy odnotować rekonstrukcję historyczną poświęconą wadowickiej oficynie wydawniczej Foltynów (T. Ratajczak) oraz rozprawę ukazującą "dzieło literackie jako środek formowania indywidualnych przekonań światopoglądowych" (L. Jazownik). Rozdział drugi przynosi spostrzeżenia na temat myśli krytycznoliterackiej Artura Górskiego oraz Wilhelma Feldmana. Tom drugi (1999) - poświęcony pamięci Prof. Władysława Magnuszewskiego - rozdzielono na pięć działów, w których podjęto analizę zagadnień związanych z twórczością i biografią J. Słowackiego (1), mozaiką rozmaitych powiązań w dorobku A. Bielowskiego, J. Brzechwy, K. Filipowicza, D. Magnuszewskiego, A. Mickiewicza, W. Oszajcy, T. Rittnera, L. Siemieńskiego i A. Wata (2). W kolejnych pracach podjęto problematykę technik artystycznej kreacji w "Nurcie" W. Berenta, "Emancypantkach" B. Prusa, "Sklepach cynamonowych"B. Schulza oraz "Melancholii" K. Tetmajera (3), nie zabrakło również namysłu nad młodopolską działalnością krytycznoliteracką (4). Całość natomiast zamyka garść uwag podnoszących różnorakie uwarunkowania dawnych rękopisów i książek.

rocznik naukowy poświęcony teoretycznym i praktycznym problemom dydaktyki polonistycznej oraz teorii kształcenia i wychowania. Założony i do dziś redagowany przez prof. Wojciecha Pasterniaka w latach 1976-1988 (t. I-IX) był wydawany pod auspicjami Instytutu Filologii Polskiej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Zielonej Górze, Lubuskiego Towarzystwa Naukowego oraz Kuratorium Oświaty i Wychowania, następnie (do roku 2005) - Wydziału Nauk Pedagogicznych i Społecznych byłej WSP TK i Uniwersytetu Zielonogórskiego; obecnie (od t. XXVI) - Wyższej Szkoły Humanistycznej w Lesznie oraz Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego w Poznaniu.

pismo o charakterze teoretyczno-praktycznym powstałe z inicjatywy Zakładu Dydaktyki Literatury i Języka Polskiego Instytutu Filologii Polskiej byłej Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. Tadeusza Kotarbińskiego i wydawnictwa "Edycja" w Zielonej Górze, wydawane przy finansowym wsparciu m. in. Kuratorium Oświaty. Wprowadzono w nim stałe działy: 1) Konteksty edukacji humanistycznej; 2) Edukacja literacko-językowa i kulturalna; 3) Edukacja historyczna; 4) Sprawozdania, dyskusje, polemiki; 5) Recenzje, noty bibliograficzne. Redaktorem naczelnym kwartalnika był Marian Sinica, zastępcą redaktora naczelnego - Bogumiła Burda (Instytut Historii WSP TK). W latach 1998-2000 ukazało się w sumie 12 numerów pisma.

pismo o charakterze teoretyczno-praktycznym wydawane od roku 2001. Zachowuje ten sam profil, co kwartalnik "Edukacja Humanistyczna". Na jego łamach zamieszczane są artykuły naukowo-dydaktyczne poświęcone szeroko rozumianej edukacji humanistycznej skoncentrowanej wokół kształcenia literacko-językowego i historyczno-obywatelskiego. Redaktorem periodyku jest Marian Sinica.

seria zawiera wystąpienia uczestników interdyscyplinarnych konferencji naukowych o wspólnym tytule "Fantastyczność i cudowność" (organizatorami konferencji są dwie pracownie IFP UZ: Mitopoetyki i Filozofii Literatury oraz Bibliologii i Badań Nad Literaturą Popularną) i od tych spotkań wzięła też swój tytuł. Do tej pory ukazało się pięć tomów z tego cyklu: Fantasy w badaniach naukowych (2009), Wokół źródeł fantasy (2009), Mityczne scenariusze. Od mitu do fikcji – od fikcji do mitu – w dwóch osobnych częściach (2011) oraz Mit – Literatura – Tajemnica (2013) – wszystkie pod redakcją naukową T. Ratajczaka i B. Trochy oraz współredakcji W. Gruszczyńskiego (tom piąty). Zamieszczone w nich rozprawy i szkice ukazują różne modele metod badawczych, właściwych dla reprezentowanych dyscyplin naukowych. W poszczególnych partiach książek odnajdziemy zatem rozważania, które powstały z punktu widzenia m. in. literaturoznawców, kulturoznawców, psychologów, filozofów, religioznawców i teologów z kilkunastu ośrodków badawczych Polski, Rosji, Ukrainy i USA. Wydanie tomów kolejnych z tej serii odbywa się sukcesywnie (m.in. w drugim kwartale 2014 r. przewidziano druk tomu Człowiek w zwierciadle przeszłości. Ucieczka od historii do Historii).

to nowa, uniwersytecka seria "Studiów i Materiałów" z zakresu filologii polskiej. Struktura treści poszczególnych tomów ma charakter otwarty. Jest zbiorem rozpraw i artykułów podejmujących wiele zagadnień, które nurtują pracowników Instytutu oraz autorów spoza zielonogórskiego środowiska polonistycznego. Do tej pory ukazały się cztery tomy z tej serii pod redakcją: Jerzego Brzezińskiego (2003), Ireneusza Sikory (2005), Karola Smużniaka (2007) oraz Marii Januszewicz i Tomasza Ratajczaka (2009).

„w swych założeniach [są] inicjatywą nienową wprawdzie, ale, jak się zdaje, bardzo potrzebną. Chodzi głównie o udostępnianie tekstów pozostających w rękopisach bądź w starych drukach, zważywszy na szybko upływający czas. W tej chwili za godne edytorskiego namysłu wypada uznać już przekazy z początków XX wieku, jako mające sto i więcej lat. Jest to szczególnie ważne w dobie mediów elektronicznych, mianowicie nie zaniechać papierowego ogłaszania tekstów. [...] Jest jeszcze w bibliotekach polskich wiele tekstów wartych wydania bądź powtórnego udostępnienia badaczom literatury. Taką bowiem usługową funkcję pragniemy w zielonogórskim ośrodku edytorskim promować, odwołując się do bogatych tradycji [...] naszej polonistyki. Pragniemy, aby pismo stało się miejscem pierwodruków nowych opracowań edytorskich oraz forum wymiany najbardziej kontrowersyjnych nawet przemyśleń. Tylko w dyskusji, sporze i ucieraniu argumentów możliwy jest rozwój naszej dziedziny nauki, wiedzy i sztuki” (S. Kufel, fragment Wstępu 1. tomu).

kwartalnik wydawany przez Wojewódzką i Miejską Bibliotekę Publiczną im. C. Norwida w Zielonej Górze. W skład jego zespołu redakcyjnego wchodzili bądź wchodzą pracownicy Instytutu Filologii Polskiej, w tym prof. UZ dr hab. Sławomir Kufel, redaktor naczelny pisma w latach 2002-2007, prof. UZ dr hab. Anna Szóstak, pełniąca w latach 2005-2007 funkcję redaktora naukowego, dr Anita Kucharska-Dziedzic i założycielka pisma prof. UZ dr hab. Małgorzata Mikołajczak, redaktor naczelny w latach 2001-2002. Do tej pory ukazało się kilkadziesiąt numerów tego periodyku.

pismo o profilu naukowo-dydaktycznym wydawane przez Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Zielonej Górze. Na jego łamach zamieszczano teksty przydatne bezpośrednio w procesie edukacji akademickiej bądź mające charakter bardziej teoretyczny. W latach 1975-1999, a więc przez okres istnienia Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. T. Kotarbińskiego ukazało się w sumie dziesięć jego tomów, których redaktorami byli: Wojciech Pasterniak (t. I-V), Jerzy Brzeziński (t. VI i X), Władysław Magnuszewski (t. VII), Czesław P. Dutka (t. VIII) i Marian Sinica (t. IX).

seria poświęcona rozwijającym się na gruncie lingwistyki polskiej dyskusjom na temat polszczyzny artystycznej. Do tej pory ukazało się pięć tomów "Studiów": t. 1: Język i styl gatunków literackich oświecenia i romantyzmu, red. Jerzy Brzeziński (1995); t. 2: Praktyka językowo-stylistyczna w tekstach artystycznych doby nowopolskiej, red. Jerzy Brzeziński (1997); t. 3: Przejawy potoczności w tekstach artystycznych, red. Jerzy Brzeziński (2001); t. 4: stylistyka a leksykologia. Związki, zależności, metody, red. Krzysztof Maćkowiak i Cezary Piątkowski (2008); t.5: Język i styl twórcy w kręgu badań współczesnej humanistyki, red. naukowa Krzysztof Maćkowiak, Cezary Piątkowski, współpraca Joanna Gorzelana, (2009).

prezentowana seria zawiera zbiór wystąpień uczestników cyklicznej konferencji naukowej "Zielonogórskie Seminaria Językoznawcze" (dawniej: „Zielonogórskie Seminaria Polonistyczne”), której pomysłodawcą jest prof. Stanisław Borawski, i od tej konferencji wzięła też swój tytuł. Do tej pory ukazały się cztery tomy posesyjne: pod redakcją Stanisława Borawskiego i Jerzego Brzezińskiego (2001), Stanisława Borawskiego i Magdaleny Hawrysz (2006, 2011) oraz Magdaleny Hawrysz (2010). Zamieszczono w nich artykuły badaczy zielonogórskich oraz zaproszonych gości z innych uniwersytetów polskich i niemieckich (m. in. Uniwersytetu w Bonn, Uniwersytetu w Münster, Uniwersytetu Wrocławskiego i Uniwersytetu Ślą­skiego).

„Historia Literatury Pogranicza” – wydawnicza seria naukowa ukazująca się pod patronatem Pracowni Badań nad Literaturą Regionalną Uniwersytetu Zielonogórskiego; koncentruje się na literaturze Ziem Zachodnich i zagadnieniach literackiego pogranicza. Ukazały się: t. 1 – M. Mikołajczak, Zbliżenia. Studia i szkice poświęcone literaturze lubuskiej (2011);  t. 2 – Miejsce i tożsamość. Literatura lubuska w perspektywie poetyki przestrzeni i antropologii,  red. M. Mikołajczak przy współpracy K. Gieby, M. Sobczak (2013); t. 3 – S. Iwasiów, Reprezentacje Europy w prozie polskiej XXI wieku (2013); t. 4 – A. K. Waśkiewicz, Lubuskie środowisko literackie. Szkice z lat 1963-2012, zebrał i do druku przygotował E. Kurzawa, wstępem poprzedziła M. Mikołajczak (2014); t. 5 – M. Ruszczyńska, Pogranicze. Studia i szkice literackie (2015). W przygotowaniu t. 6: Lubuski palimpsest. W kręgu historii, kultury i literatury polsko-niemieckiego pogranicza, red. M. J. Bąkiewicz, Zielona Góra 2017.

Seria „Scripta Humana” to projekt wydawniczy, będący początkowo pokłosiem cyklicznych spotkań, które odbywały się w ramach Zielonogórskich Seminariów Literaturoznawczych, organizowanych przez Zakład Teorii i Antropologii Literatury Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Zielonogórskiego. W realizacji przedsięwzięcia uczestniczą ponadto Instytut Filologii Germańskiej oraz Instytut Neofilologii UZ. Do współtworzenia monografii zapraszani są autorzy z Wydziału Humanistycznego UZ oraz badacze z innych ośrodków polskich i zagranicznych. Kolejne tomy związane są z badaniami literaturoznawczymi oraz kulturowymi, ogniskują się wokół zagadnień i nurtów istotnych z punktu widzenia współczesnej humanistyki. Ukazały się: tom 1 – Interpretacje i reinterpretacje, red. M. Mikołajczak i D. Kulczycka (Zielona Góra 2012), tom 2 – Historia i historie, red. D. Kulczycka i R. Sztyber (Zielona Góra 2013); t. 3 – Eugeniusz Sue. Życie — twórczość — recepcja, red. D. Kulczycka i A. Narolska (Zielona Góra 2014). W przygotowaniu następne odsłony inicjatywy: t. 4 – Obcy świat w dyskursie europejskim; t. 5 – Kryminał. Między tradycją a nowatorstwem, t. 6 – Literatura a film. Tom siódmy będzie stanowił wynik refleksji naukowej literaturoznawców wywodzących się z różnych regionów świata i ogłoszony zostanie wyłącznie w języku angielskim.